چکیده مقاله
تحولات سریع اجتماعی، اقتصادی و فناورانه در قرن ۲۱، نظام های آموزشی را با چالش های جدی مواجه کرده است آموزش سنتی که عمدتا بر انتقال دانش نظری و حفظیات متمرکز است، قادر به آماده سازی نسل آینده برای محیط های پیچیده و پویا نیست پژوهش حاضر با رویکرد ترکیبی کمی و کیفی به تحلیل وضعیت برنامه های درسی ایران پرداخته است داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد ۲۰۰ نفر و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ کارشناس و معلم جمع آوری شد یافته ها نشان داد که برنامه های درسی موجود از نظر مهارت محوری، فناوری محوری، انعطاف پذیری و مشارکت فعال دانش آموزان ناکارآمد هستند محدودیت منابع، ضعف آموزش معلمان و مقاومت فرهنگی، اصلی ترین عوامل ناکارآمدی برنامه ها بودند بر اساس تحلیل تلفیقی داده ها، چارچوب عملیاتی جامع برای بازطراحی برنامه های درسی ارائه شد که مهارت محوری، فناوری محوری، انعطاف پذیری و توانمندسازی معلمان را در نظر می گیرد این پژوهش می تواند راهنمای علمی و عملی برای اصلاح برنامه های آموزشی و آماده سازی نسل آینده باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
خدیجه قنبری
لیسانس جغرافیا
رحیم حکیمی فرکوش
نیروی شاغل در آموزش و پرورش
محمد درویش زاده
دانشگاه فرهنگیان سیستان و بلوچستان
مهدی عابدی
نیروی شاغل در آموزش و پرورش
محسن پرنیا
لیسانس آموزش ابتدایی
حمیدرضا حسن پور
دانشجوی کاردانی اموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان سیستان و بلوچستان
محمد روحی
نیروی شاغل در آموزش و پرورش
فرناز بهادری
کارشناسی ارشد برنامه ریزی آموزشی
امیرحسین میرشکار
دانشجوی کاردانی اموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان سیستان و بلوچستان
علی بهنیا
نیروی شاغل در آموزش و پرورش
علی حیدری
دانشجوی کاردانی اموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان سیستان و بلوچستان
شیوه ارجاع
�رویش زاده، محمد و حسن پور، حمیدرضا و میرشکار، امیرحسین و حیدری، علی،1404،تحول در نظام آموزشی و برنامه ریزی درسی مبتی بر نیاز های اینده،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر