از آشفتگی به تاب آوری: ارائه یک مدل پارادایمی چندسطحی برای مدیریت بحران های روانی-اجتماعی در مدارس ایران

چکیده مقاله

هدف این مقاله، طراحی یک مدل مفهومی یکپارچه برای مدیریت نظام مند بحران های روانی اجتماعی در مدارس ایران است بحران هایی مانند قلدری، خشونت، انزوای اجتماعی و پیامدهای روانی حوادث جمعی، کارکرد سالم مدرسه را تهدید می کنند با روش تحلیلی نظری و با اتکا به تحلیل انتقادی اسناد بالادستی داخلی مانند آیین نامه سلامت ۱۳۸۴ و نظام نماد و تلفیق چارچوب های نظری و تجربی بین المللی و داخلی، مدلی سه لایه ارائه شده است این مدل، مدیریت بحران را در سه لایه کلان سیاستگذاری ، میانی مدرسه به عنوان سیستم و خرد فرد و کلاس درس سازمان می دهد و بر سه مرحله پیشگیری، مداخله و بازیابی تاکید دارد یافته ها نشان می دهد رویکرد فعلی، با وجود تصویب قوانین مترقی، عمدتا واکنشی و فاقد برنامه پیشگیرانه پایدار است مدل پیشنهادی با تاکید بر نقش محوری توانمندسازی معلمان، تغییر فرهنگ سازمانی مدرسه، بهبود محیط فیزیکی و ایجاد پیوند عملی با خانواده و نهادهای تخصصی، چارچوبی عملیاتی برای تبدیل محیط آموزشی به فضایی امن، حمایت گر و مقاوم در برابر بحران ارائه می دهد در نهایت، توصیه های سیاستی و اجرایی برای ذی نفعان مختلف ارائه می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زانا شریفیان

۱

نسیم جویا

۲

�ریفیان، زانا و جویا، نسیم،1404،از آشفتگی به تاب آوری: ارائه یک مدل پارادایمی چندسطحی برای مدیریت بحران های روانی-اجتماعی در مدارس ایران،بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان