چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف کاهش اهمال کاری دانش آموزان در انجام تکالیف و تقویت مهارت مدیریت زمان در میان دانش آموزان دوره متوسطه دوم انجام شد مسئله اصلی این بود که بخش قابل توجهی از دانش آموزان تکالیف خود را با تاخیر انجام می دادند، آن ها را به شب آخر موکول می کردند، در اولویت بندی امور درسی ناتوان بودند و در نتیجه، کیفیت تکالیف، آرامش روانی و نظم تحصیلی آنان تحت تاثیر قرار می گرفت این پژوهش از نوع اقدام پژوهی مشارکتی و با رویکرد آمیخته کمی و کیفی انجام شد جامعه مورد نظر حدود ۱۵۰ دانش آموز دوره متوسطه دوم بود و اجرای طرح در یک بازه زمانی دوماهه و طی ۸ هفته آموزشی صورت گرفت برای گردآوری داده ها از پرسش نامه، مشاهده مستقیم، تحلیل تکالیف، گفت وگو با دانش آموزان و چک لیست پیگیری رفتارهای تحصیلی استفاده شد پس از بررسی شواهد اولیه، راهکارهایی مانند آموزش برنامه ریزی روزانه و هفتگی، اولویت بندی تکالیف، تقسیم کارهای بزرگ به مراحل کوچک تر، ثبت زمان انجام فعالیت ها، تعیین مهلت های میان مرحله ای و ارائه بازخورد مستمر اجرا شد نتایج نشان داد که پس از اجرای مداخله، تحویل به موقع تکالیف افزایش یافت، انجام تکالیف در لحظات پایانی کاهش پیدا کرد، میزان استفاده از برنامه ریزی مکتوب بیشتر شد و احساس کنترل دانش آموزان بر امور درسی تقویت گردید همچنین اضطراب ناشی از انباشته شدن تکالیف کاهش یافت و مسئولیت پذیری تحصیلی دانش آموزان افزایش پیدا کرد یافته ها نشان داد که آموزش مهارت مدیریت زمان، اگر به صورت عملی، مستمر و همراه با پیگیری اجرا شود، می تواند در کاهش اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان موثر باشد
نویسندگان
شیوه ارجاع
مرتضوی، مهین و عسکری سروستانی، مریم،1404،چگونه توانستیم با آموزش مهارت های مدیریت زمان، اهمال کاری دانش آموزان را در انجام تکالیف کاهش دهیم و مسئولیت پذیری تحصیلی آنان را تقویت کنیم؟،اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس،مسجد سلیمان
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی و جشنواره ملی اقدام پژوهی در مدارس18 بهمن 1404 · مسجد سلیمان