چکیده مقاله
از اواخر قرن گذشته سیاستگذاری اصلاحی در نظام آموزشی به سمت عطف توجه به هنر به عنوان یک راهبرد میل کرده است تا جایی امروزه از آن به عنوان پایه آموزشی دانش آموزان در کنار خواندن، نوشتن و حساب کردن یاد می شود در پژوهش حاضر تربیت هنری و دلالت های آن برای نظام آموزشی کشور ما به روش تحلیلی_ توصیفی مورد بررسی قرار گرفته است که نتایج این پژوهش نشان می دهدکه نسبت به هنر وتربیت هنری در نظام آموزشی ما بی مهری هایی می شود اما باید دانست که هنر صرفا خادم مواد درسی و مفاهیم آن محسوب نمی شود بلکه با سازماندهی مناسب و تلفیقی، کلیه فعالیتها ومحتوای برنامه های درسی با هنر می توان به تقویت خلاقیت، زیبایی شناسی، ارتباط بهتر دست و ذهن، تولید هنری و خلق آثار دانش آموزان پرداخت بنابراین در نظام آموزشی ما ، با تعیین حدود وثغورهنر وتربیت هنری ، نقش معلمان ، والدین ودانش آموزان در یادگیری ، فضا ، زمان ،آشنایی با رویکردهای نوین آموزش هنر و طراحی الگوهای تدریس برتر و می توان به هرچه بهتر شدن تربیت و پرورش روحیه هنری دانش آموزان کمک نمود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نجفی، سهراب و شیری، کبری،1403،دلالت های تربیت هنری برای نظام آموزشی ایران،پنجمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناس�
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی سلامت، علوم تربیتی و روانشناسی31 مرداد 1403