چکیده مقاله
با توجه به هدف تحقیق بررسی تطبیقی امنیت غذایی ایران و کشورهای منتخب جنوب آسیا طی دوره ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳ برآورد شده است در گام نخست داده های مرتبط با ابعاد مختلف امنیت غذایی از سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد فائو گردآوری و با استفاده از روش میانگین ساده نرمال سازی وزن دهی و سپس شاخص ترکیبی امنیت غذایی برای هر کشور در بازه زمانی محاسبه شد تا روند تغییرات و شکاف های منطقه ای نمایان گردد نتایج نشان داد کل منطقه در طی ۲۰۰۰ ۲۰۲۳ در مسیر بهبود امنیت غذایی بوده است تقریبا همه کشورها در این بازه زمانی روندی صعودی داشته اند؛ یعنی سطح امنیت غذایی نسبت به ابتدای دهه ۲۰۰۰ بهبود یافته است شیب رشد در نیمه اول دوره ۲۰۰۰ تا حدود ۲۰۱۲ برای بیشتر کشورها سریع تر بوده است در حالی که پس از آن برخی کشورها با نوسانات یا روند کندتر مواجه شده اند کشورهای بنگلادش، ایران و پاکستان در سال های پایانی عملکرد بهتری داشته اند بنگلادش با رشد پیوسته در سال های پایانی ۲۰۲۲ ۲۰۲۳ یکی از بالاترین سطوح امنیت غذایی را در منطقه کسب کرده است ایران از حدود ۲۰۰۵ به بعد رشد قابل توجهی داشته و پس از سال ۲۰۱۴ در سطح بالایی تثبیت شده است هند از حدود سال ۲۰۰۶ جهش کرده اما بعد از سال ۲۰۱۶ روندی پرنوسان نشان می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�باسی، فریبا و کیانی راد، علی،1404،بررسی تطبیقی امنیت غذایی ایران و کشورهای منتخب جنوب آسیا،سومین همایش ملی پژوهش های کاربردی امنیت غذایی: فراوری، ایمنی و سلامت،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش ملی پژوهش های کاربردی امنیت غذایی: فراوری، ایمنی و سلامت24 مهر 1404 · مشهد