بررسی مبانی معرفت شناختی یادگیری عمیق و پیامدهای آن برای برنامه ریزی درسی در عصر دیجیتال

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسی مبانی معرفت شناختی یادگیری عمیق و تبیین پیامدهای آن برای برنامه ریزی درسی در عصر دیجیتال است یادگیری عمیق، به عنوان رویکردی مبتنی بر فهم معنادار، تحلیل، تبیین، حل مسئله و بازنمایی دانش، بر مجموعه ای از مبانی معرفت شناختی شامل ساختن گرایی، پراگماتیسم، واقع گرایی و معرفت شناسی انتقادی استوار است تحلیل این مبانی نشان می دهد که یادگیری عمیق تنها زمانی تحقق می یابد که یادگیرنده بتواند بین مفاهیم ارتباط برقرار کند، دانش را بازسازی یا کشف نماید و آن را در موقعیت های جدید به کار گیرد از سوی دیگر، تحول دیجیتالی محیط های یادگیری فرصت ها و چالش های جدیدی برای تحقق یادگیری عمیق ایجاد کرده است نتایج نشان می دهد که برنامه ریزی درسی در عصر دیجیتال نیازمند بازنگری در اهداف، محتوا، روش های تدریس و ارزشیابی است؛ به گونه ای که فرایندهای شناختی سطح بالا، تفکر انتقادی، یادگیری خودتنظیم و سواد دیجیتال در مرکز آن قرار گیرد بر اساس یافته ها، تلفیق آگاهانه مبانی معرفت شناختی با ظرفیت های فناوری شرط لازم برای تحقق یادگیری عمیق و جلوگیری از سطحی شدن یادگیری در محیط های دیجیتال است این پژوهش پیشنهادهایی برای سیاست گذاران آموزشی، برنامه ریزان درسی و معلمان ارائه می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

آناهیتا خداویسی

دانشجوی دکترای علوم تربیتی، گرایش فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک، ایران

مهدی نوروزی

گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک، ایران، نویسنده مسئول

رزومه علمی کاربران

درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: خداویسی، آناهیتا و نوروزی، مهدی،1404،بررسی مبانی معرفت شناختی یادگیری عمیق و پیامدهای آن برای برنامه ریزی درسی در عصر دیجیتال،اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی،تهران،https://civilica.com/doc/2595335

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی30 بهمن 1404 · تهران