چکیده مقاله
در جهان معاصر که ارتباطات میان فرهنگی به طور فزاینده ای گسترش یافته است، مسئله ی «فهم متقابل» میان فرهنگ ها به یکی از دغدغه های اساسی فلسفه و علوم انسانی تبدیل شده است این مقاله با تکیه بر هرمنوتیک فلسفی گادامر، می کوشد مبنایی نظری برای فهم متقابل میان فرهنگی در چارچوب فلسفه ی تطبیقی ارائه دهد و نسبت میان زبان، فرهنگ و تربیت را از این منظر بازخوانی کند بر اساس اندیشه ی گادامر، فهم امری زبانی، تاریخی و گفت وگویی است که در آن افق های معنایی متفاوت در فرایند «امتزاج افق ها» با یکدیگر تلاقی می یابند در این دیدگاه، زبان نه ابزار بیان، بلکه بستر وجودی معنا و شرط امکان گفت وگو است از این رو، هرگونه مواجهه ی میان فرهنگی مستلزم آگاهی از پیش فهم های زبانی و فرهنگی خویش و دیگری است مقاله نشان می دهد که فلسفه ی تطبیقی در پرتو هرمنوتیک فرهنگی می تواند از مقایسه ی صرف میان مکاتب فلسفی فراتر رفته و به عرصه ای برای گفت وگوی اصیل و تربیتی میان سنت های فکری بدل شود همچنین، تربیت در این افق، فرایندی است گفت وگویی و تفسیرگرانه که فرد را به درک تاریخی و زبانی از خود و دیگری سوق می دهد در نهایت، مقاله نتیجه می گیرد که هرمنوتیک گادامری می تواند چارچوبی نظری برای فلسفه ی تطبیقی فراهم آورد و زمینه ساز تربیتی میان فرهنگی گردد که بر پایه ی فهم، گشودگی و احترام متقابل استوار است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: سعیدی، معصومه السادات و خداویسی، آناهیتا،1404،فلسفه ی تطبیقی و هرمنوتیک فرهنگی: مبنایی برای فهم متقابل میان فرهنگی از دیدگاه گادامر با تاکید بر نسبت زبان، فرهنگ و تربیت،اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی،تهران،https://civilica.com/doc/2595336
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی فلسفه، تعلیم و تربیت و علوم ورزشی30 بهمن 1404 · تهران