ابزارهای اندازه گیری خودکارآمدی و خلاقیت دانش آموزان ابتدایی با هوش مصنوعی: الگویی مبتنی بر سند تحول بنیادین و نظریه خودکارآمدی

چکیده مقاله

ضرورت تحول در محیط های یادگیری و نقش فناوری های نوین در ارتقای کیفیت آموزش، زمینه ساز این پژوهش بود این پژوهش با هدف طراحی و ارزیابی محیط یادگیری هوشمند مبتنی بر بازی وارسازی، هوش مصنوعی و ساحتهای ششگانه تربیتی سند تحول بنیادین آموزش و پرورش برای بهبود خودکارآمدی و خلاقیت دانش آموزان ابتدایی انجام شد مطالعه حاضر به روش ترکیبی کمی کیفی با طرح شبه آزمایشی پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل اجرا گردید جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه چهارم ناحیه ۲ تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ بود که ۶۲ نفر از آنها با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند گروه آزمایش به مدت ۸ هفته از سیستم هوشمند یادگیری شامل مکانیزم های تحلیل پیشرفت، بازخورد هوشمند و تنظیم سطح دشواری استفاده کردند، در حالی که گروه کنترل آموزش سنتی را دریافت کردند ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه خودکارآمدی کودکان شرر و همکاران ۱۹۸۲ و پرسشنامه خلاقیت تورنس ۱۹۶۶ بود تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس ANCOVA صورت پذیرفت یافته ها نشان دادند که محیط یادگیری هوشمند مبتنی بر بازی وارسازی و هوش مصنوعی، خودکارآمدی و خلاقیت دانش آموزان را به طور معناداری افزایش داد این نتایج بر پتانسیل بالای فناوری های نوین در بهبود فرآیند یاددهی یادگیری تاکید داشتند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

بندورا امین بهکار

کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه ارومیه، آموزش و پرورش تبریز، ایران

صونا بهرامی قوجه

کارشناس ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، آموزش و پرورش استثنائی تبریز، ایران

�مین بهکار، بندورا و بهرامی قوجه، صونا،1404،ابزارهای اندازه گیری خودکارآمدی و خلاقیت دانش آموزان ابتدایی با هوش مصنوعی: الگویی مبتنی بر سند تحول بنیادین و نظریه خودکارآمدی،هفتمین همایش بین المللی مدرسه تراز: طراحی، اجرا، ارزیابی و تضمین کیفیت،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی مدرسه تراز: طراحی، اجرا، ارزیابی و تضمین کیفیت13 مهر 1404 · تهران